بشناس دشمن خود را به دو چيز ( 1 ) يكى آنكه هر گاه نعمتى بر تو ديد مبهوت و مدهوش شود ديگر آنكه هر گاه لغزشى از تو ديد بر آن شماتت كند و خوشحال شود اى پسر جان من نگاه كردن نيافتم در دنيا از دو چيز كمتر يكى مال حلال كه صرف در محلّ حق شود و ديگر برادر دينى كه به او از هر جهت اطمينان حاصل شود اى پسر جان ملازمت كن اخلاق خوبان را در امور دنيا و دين خود اختيار كن شرف را و آن دو چيز است باز داشتن اذيت از مردم و بذل كردن عطا بر ايشان و ملازم سخاوت را و آن نيز دو چيز است سخاوت نفس در چيزى كه مال تست و ديگر سخاوت و بىاعتنائى باموالى كه در دست مردم است بدان كه كرم دو چيز است تقوى و پاكيزگى نفس و لئامت دو چيز است بد كارى و خباثت نفس و جود دو چيز است تبرّع بمال يعنى دادن مال به جائى كه واجب و لازم نباشد و ديگر دادن عطا پيش از سؤال و عجز دو عجز است يكى كوتاهى كردن در امرى كه آسان باشد بدست آن و ديگر سعى كردن در طلب آن با آنكه متعذّر باشد در يافتن آن و صبر دو صبر است يكى صبر بر ملازمت مكروهات و ديگر صبر بر ترك محبوبات با هواى نفس ( 2 ) باب سوم در خصال سه‌گانه ( 3 ) روايت شده از بعضى كتب الهيّه كه حقّ سبحانه فرمود كسى را كه عافيت دادم